Dagboek Rota - Marijo vertelt.... (AINF.nl) 

Marijo vertelt over haar belevenissen in Protectora SiempreContigo


21 oktober 2009

Eindelijk een thuis voor Chica!

Gelukkig is Chica opgehaald uit het asiel Siempre Contigo uit Rota. Op de foto's zie je haar in haar nieuwe thuis met Felix (met de rooie pet) en zijn broer Manolo.
Felix is stapelgek met Chica en zij is voor hem zijn kleine prinsesje. Hij kocht voor haar een mooie halsband en knuffels en speeltjes en dat allemaal in het roze. Erg lief en grappig.

Chica zat al sinds begin 2008 in het asiel en ze was zo verlegen en eenzaam. Ze viel niet op tussen de andere honden en de mensen liepen haar steeds voorbij. Felix en Manolo zagen haar wél en nu is ze dan weer helemaal gelukkig met haar nieuwe baasjes.
Wij van AINF zijn blij samen met de vrijwilligers van Siempre Contigo uit Rota dat Chica eindelijk een eigen baasje heeft.

Marijo

17 juni 2009 Chica, zie haar verlatenheid!!!! Het is erg moeilijk om elke dag naar het asiel te gaan en daar Chica te zien. Ze is een verlegen hond. Ze wil niemand lastig vallen. Ze wil aardig zijn en hoopt dat onze bezoekers naar haar kijken. Maar allemaal gaan ze aan haar voorbij zonder stoppen. Ze is geen grappig pupje. Ze is een 'jagers'ras. Ze is geen mooie showhond. Mensen hebben soms een kortzichtige manier van kijken: Ze kunnen de vriendelijkheid, de grote behoefte aan aandacht en de wanhopige wens om bij een familie te horen niet zien. Ze heeft veel te bieden. Prachtige glimlachjes, fantastische momenten, betoverende kameraadschap, alleen duidelijk voor de gelukkigen die het willen zien. Chica ziet haar spiegelbeeld in het water. Ze herkent zichzelf niet. Ze wordt ouder, en ze is alleen, ze voelt zich alleen.... He is moeilijk, heel heel moeilijk om in die droevige ogen te kijken Marijo

16 mei 2009 De dag begint en de telefoon rinkelt voor een noodgeval en de email start ook. We hebben een noodoproep van iemand die een kleine doos heeft gezien met net geboren kittens in de vuilnis container. Javi en Marina gaan erheen om ze te redden. 3 Prachtige witte kittens en 5 gevlekte zaten in de doos, hun oogjes waren nog dicht. Carmen nam ze mee naar huis en voedt ze met een babyflesje, iedere 2 uur. Iedereen bij Carmen thuis voedt de kittens. Na een paar dagen zijn ze door de Dierenarts nagekeken, 2 van de gevlekte poesjes hebben het niet overleefd, met de anderen gaat het goed. Volgende noodoproep. Een oude dame vond buiten 2 bodegueros, teefjes, Atenea en Afrodita, zij liepen samen op de straat, een auto probeerde hun te raken. De dame ging naar de Dierenarts en die belde de Politie.De Politie belde de mensen van het asiel en die belden de hondenvanger. Men mag geen hond in het asiel opnemen, zonder dat deze instanties op de hoogte zijn. Derde noodoproep. Een dierenbeschermingsorganisatie in Madrid belde ons. Zij hadden een teefje bij zich met een microchip van ons asiel, het is Kiara!!!! We waren haar al 2 maanden aan het zoeken, nadat haar adoptant ons had verteld dat ze een auto-ongeluk had gehad en de hond was verdwenen. We belden de adoptante en zij zei, dat ze de hond niet meer wilde. Dus ze heeft tegen ons gelogen, waarschijnlijk was zij degene, die de hond alleen achterliet op de weg. Maar Kiara overleefde en iemand anders vond haar en bracht haar naar deze organisatie. We betalen de organisatie voor het huisdierenvervoer om haar naar Rota terug te brengen en direct naar de Dierenarts. Toen ze hier weer terug was, hebben we haar verhaal op onze site geplaatst. Een dame las haar verhaal en belde ons, ze wilde Kiara bij haar in de opvang nemen en misschien later adopteren. Dezelfde dag na de controle bij de Dierenarts, ging Kiara mee naar huis met Emilia, haar nieuwe opvangmoeder. Tijd om naar het asiel te gaan. De vrijwilligers zijn gereed om aan hun werk voor de honden te beginnen. We hebben veel speciale mensen, die ons helpen, zij komen niet elke dag zoals Carmen en Angeles, degene die belast zijn met het asiel en met het organiseren van vrijwilligers, deze mensen zijn erg behulpzaam, ze houden van onze honden en er is altijd wel ergens een speciaal verhaal.......... Manolo is één van de vrijwilligers, hij heeft een geestelijke ziekte, maar is zo zacht en lief met de honden, er is een speciale relatie tussen hun, een verbondenheid, een vriendschap en de honden weten dat, zij wachten erop dat Manolo hun bezoekt om met ze te spelen, naar hun ogen te kijken en zich geliefd te voelen, hun lach te zien en hun hoop op een nieuw leven. Manolo is de liefste persoon, die ik ooit ontmoet heb, hij heeft het wonder in zijn hart en zijn zakken vol met geluk dat hij rondstrooit in ieder hoek van het asiel. De honden helpen Manolo om vertrouwen in zichzelf te krijgen en Manolo helpt de honden om hun lach te behouden. Wekelijks bezoek van de Dierenarts. Eén van de dierenartsen gaat onze honden controleren, deze week is dat Josefi, ze kijkt ze allemaal na en ent ze in en zorgt ervoor dat ze in een gezonde staat zijn. De honden weten dat zij hun wekelijkse controle krijgen, dus accepteren ze dit. Nu is het tijd voor hun vitamines. . Geen enkele hond houdt van deze wekelijkse inspectie, dus als het afgelopen is, krijgen ze eten en een kleine versnapering, "snoepjes voor speciale hondjes", iedereen is nu gelukkig en allen vergeten de injectie en alle andere dingen. De honden zijn nu ontspannen, ze spelen terwijl de vrijwilligers hun kennels schoonmaken, alles moet perfect zijn, ze doen zwaar werk maar als alles is gedaan voelen zij zich voldaan, de honden zullen slapen in schone bedjes met daarin schone dekens in een veilige en schone omgeving. Sommige toekomstige adoptanten komen de honden bezoeken. Ze gaan met één van de vrijwilligers naar de Dierenarts waar Rosa of ik op ze wachten. We maken ze duidelijk dat de hond alles heeft wat nodig is, we stellen onze vragen aan de adoptant en maken duidelijk dat alles in orde is. We maken het contract in orde en we zullen contact met ze houden om te zien of alles goed gaat. Rosa en ik gaan naar huis, we hebben nog heel veel werk te doen op de computer, zoals kijken of er adoptanten zijn, opvanghuizen voor nieuwe puppy's of zieke honden, emails beantwoorden, vertalingen, kijken of er mensen zijn, die willen vliegen met de honden enz. En dan de telefoon rinkelt weer.............een nieuw noodgeval wordt gemeld.........een nieuw puppy is gesignaleerd lopend bij de weg........ Marijo

31 januari 2009 Clara, mijn dochter van zeven. Een tijdje geleden ging ze naar een verjaardagspartijtje. Het vond plaats in een park en daar was een houten boot. Onder in die boot woonde een kattenfamilie. Het partijtje begon en alle kinderen waren aan het spelen, maar Clara was er niet bij. Er waren sandwiches en gebak, maar Clara kwam slechts af en toe en verborg in haar kleren eten voor de poesjes. Ik zei haar:" Clara even één dingetje, dit is voor het feestje en voor de kinderen, het is niet aardig om dat te doen", maar ik begreep haar wel. Na een poosje zag ik haar bij de ingang van het park, vlakbij het schip, vechtend met een groep kinderen van ongeveer 13 à 14 jaar oud. Ze gooide haar schoenen naar ze en ze was woedend!!!!! Ik ging ernaar toe en vroeg, wat is hier gaande????Toen vertelde ze me:" Mama deze stomme kinderen zijn stenen aan het gooien naar de katten en ze aan het treiteren"!!!!! Heeft iemand hun ooit verteld respect te hebben voor de dieren, voor ze te zorgen en ze lief te hebben?????? Zij hebben ook gevoelens!!!! Ik sprak met de kinderen en zei tegen haar, bedankt kleine Clara, dat je bent zoals je bent!!!! Marijo

25 januari 2009 Vrijwilliger Jesse in het zonnetje Jesse is in het asiel in Rota de jongste vrijwilliger, hij is 8 jaar, hij gaat eens per week met zijn moeder mee naar het asiel om te helpen met de honden. Hij maakt schoon, voedt ze en speelt met ze, praat met ze en heeft altijd een glimlach voor ze.Jesse geniet heel erg als hij in het asiel is of wanneer hij meegaat met ons naar de Dierenarts om de honden te laten nakijken. Jesse is erg lief en de honden voelen dat, zij houden veel van hem en ze zijn elke week weer blij om hem te zien, Jesse's blik straalt geluk uit en hoop voor de toekomst voor hun. Bij Jesse thuis is altijd een hond, hij zorgt ervoor dat ze zich veilig voelen en laat ze merken dat ze een belangrijk onderdeel zijn van zijn leven, hij maakt hun moeilijke leven makkelijker voor ze. Zonder enige twijfel zal Jesse een goed mens worden in de toekomst, een echte dierenliefhebber. Marijo

18 januari 2009 Hierbij een nieuw verhaal over één van onze honden, Felipe. Felipe, de hoop in zijn ogen. Hij was een hele mooie en grappige 2 maanden oude pup toen hij in het asiel binnen kwam. Zijn uiterlijk gaf je veel verschillende emoties. Moeilijk uit te leggen, maar ze waren verbazingwekkend. Zijn ogen zijn groen als de zee in de herfst. Als klein pupje vond hij een thuis, maar zijn eigenaar gaf niets om hem. Hij werd ziek omdat hij niets te eten kreeg en daardoor werkten zijn darmen niet goed meer. We namen hem met ons mee na een spoedoperatie, tijdens welke hij bijna dood was gegaan. Nu is Felipe een hele knappe hond. Goed op gewicht, goed met andere honden en gek op ons. Hij moet alleen zijn ster vinden, hij moet jou vinden. Pas als je in zijn ogen kijkt zul je er achter komen dat jij zijn hoop bent. Felipe is inmiddels in een Nederlands opvanggezin en hoopt dat er snel een baasje is dat hem definitief in zijn armen wil sluiten.

16 januari 2009 Hierbij een nieuw verhaal over één van onze honden, Pinkie. Zij is ongeveer 3 jaar oud en reeds gesteriliseerd. Ze kan heel goed met andere honden omdat ze haar eigen gang gaat, ze geeft niet om anderen, ze ontwijkt problemen. Pinkie is heel geschikt voor iemand die met haar wil sporten of behendigheid wil doen. Ze is hééééél erg intelligent. PINKIE, DE ONOVERWINNELIJKE Pinkie is een kruisinghond, die sinds een jaar in het asiel zit. In tegenstelling tot de meeste van haar vriendjes is Pinkie gelukkig. Het maakt haar niet uit of ze in de kennel is of eruit. Haar blik zowel als haar lijfje stralen energie uit. Haar lieflijkheid straalt uit over het hele asiel. Ze is onoverwinnelijk, levendig, zij houdt bovenal van het leven. Elke seconde van haar bestaan beleeft ze gelukkig. Zij deelt haar geluk met degenen, die de onvrijheid moe zijn. Met Pinkie zie ,je alles in een roze kleur, Ze maakt het voor ons makkelijker om door te gaan met dit werk. Ze is de beste psychologe die je kan vinden. Bij Pinkie lacht iedereen, omdat zij altijd lacht. Ze houdt van spelen en rennen. Ze kijkt je aan of je haar speelgoed wilt gooien, Ze houdt ervan om achter een bal aan te rennen maar ook om een bord vol met lekker voedsel te eten. Pinkie is één van die honden die van hun leven een verhaal maken, omdat zij in staat is om haar eigen verhaal te maken en ieder van ons komt voor in één van de hoofdstukken, want Pinkie houdt van iedereen. Ze is het waard om bij alle vrijwilligers geliefd te zijn, ook bij al degenen, die ons bezoeken, zelfs al kijken ze niet naar haar in haar kennel, het doet er niet toe. Wij zullen haar zo erg missen als zij haar familie vindt, maar zij heeft iemand nodig die de benodigde tijd heeft om haar een volledig leven te geven. U kunt er zeker van zijn dat uw leven helemaal verandert met Pinkie! Zij steunt u in uw slechte momenten, Zij deelt met u de gelukkige momenten, Zij zal al haar energie met u delen, en zij creëert voor u een onverbrekelijke magische omgeving. Wilt u zo iets magisch in uw leven???????? PINKIE IS HET ANTWOORD Marijo

1 januari 2009 ""Gelukkig Nieuwjaar"" Elk jaar zijn de mensen zo gelukkig als een jaar ten einde komt en een nieuw jaar begint!!!! Zij verwachten allemaal dat het nieuwe jaar komt met goede dingen, die hun leven gelukkig maken. Terwijl de mensen aan zichzelf lopen te denken, zijn wij, de vrijwilligers van Siempre Contigo hard aan het werk om al onze honden te verzorgen. Wij kregen een "Nieuwjaarsgift", 17 puppy's in 3 dagen tijd!!! en we hadden al meer dan 40 honden in ons asiel in 11 kennels. Kennels die slechts 1.65x1.80 groot zijn. Knappe en angstige puppy's, die niet begrepen wat er gaande was, zij begrepen niet waarom zij waren weggehaald bij hun moeder, zij begrepen niet waarom zij allemaal samen moesten verblijven in een koude kooi en zij begrepen ook niet waarom de handen, die hen eerst hadden gered van het gevaar, hen nu meenamen naar een dierenasiel. Hoopvol kwamen ze bij ons, we probeerden ze een veilig en warm gevoel te geven, geliefd en veilig, onze handen waren zacht, ons hart is de hele tijd bij hun en ook onze gedachten. Het aantal honden dat is toegestaan in het asiel is slechts 32 honden, dus moeten wij hard werken om dit aantal niet te overschrijden, maar wij hebben altijd meer honden!!!!! Maar we mogen maar 3 uur per dag bij de honden zijn en de dagen zijn lang en de nachten koud en zo droevig en wij zijn maar met een paar vrijwilligers....... Wij, de vrijwilligers, hebben geen feestjes met Kerstmis, we kunnen 's avonds niet uitgaan, want we moeten 's ochtends weer heel vroeg op om naar het asiel te gaan. Wij hebben geen Oudejaarsavond, wij zijn druk met de verzorging van deze hulpeloze dieren, die op elke dag van het jaar op ons wachten, terwijl de eigenaars plezier hebben met hun familie en vrienden. Wij besteden al onze vrije tijd aan het zoeken van families voor hun. Terwijl een deel van deze wereld aan het genieten is, draaien wij op voor hun onverantwoordelijkheid. God zij dank hebben we een goed team, onze honden gaan vòòr alles, zij eten elke dag en elke dag slapen zij op zachte en schone dekens. Wij bezoeken de Dierenarts altijd als het nodig is en wij delen onze liefde met hen, zonder uitzondering. Dit is een harde baan. Het is niet makkelijk als je naar hun ogen kijkt, het is moeilijk om hun te laten begrijpen, waarom ze bij ons zijn, maar wanneer zij hun geluk vinden, hun nieuwe familie, als wij goede mensen vinden, die ons helpen, zijn we de gelukkigste personen van de wereld, wij voelen ons dan de tevredensten, de rijksten en de gelukkigsten omdat wij elke dag levens redden en dan enkele maanden later, zien we een nieuw gezicht, een nieuwe blik, een nieuw geluk en dan weten we, we doen het goed!!! Ik weet zeker eens zal dit veranderen, er zal ooit geen hulpeloze hond meer zijn, de mensen zullen hun aard veranderen, dat is mijn wens voor de komende jaren!!!!!! Marijo